Avram Grant, czyli figurant z sukcesami jakich mało
2008-05-01 15:03:37
Pośród spamów, zgłoszeń do redakcji i innych maili trafiłem na reklamę Nike. Tytuł wiadomości: jak bardzo pragniesz być piłkarzem? Otóż, po wczorajszej wiktorii Chelsea, jeszcze bardziej, niż pragnąłem przedwczoraj. Kopać piłki na Stamford Bridge z całą pewnością mi się nie uda – mogę jednak piać z zachwytu; co też, lada moment, uczynię. Półfinał Chelsea – Liverpool był świetnym widowiskiem, które zakończyło się zasłużonym tryumfem Londyńczyków. Dla takich meczów – może to truizm – warto żyć i czekać cały sezon. Mówiąc ściśle, mecze Chelsea oglądam z czystą przyjemnością. Dlaczego Chelsea gra tak świetnie mając na ławce bezpłciowego figuranta? Przyłącze się do powszechnej dyskusji – ta zabsorbowała już nawet dziennikarzy Tygodnika Powszechnego.
Ważnymi postaciami w londyńskiej Chelsea są Henk Ten Cate, Steve Clark* (obaj to asystenci trenera) i James Melbourne – człowiek odpowiedzialny za komputerowe analizy przeciwników. Pomijani często w fachowych dyskusjach, wykonują podobną robotę do tej, jaką Makelele robi na boisku. Wszyscy mało widoczni, dają bazę i fundamenty, na których artyści ( o nich za chwilę) wznosić mogą wielkie i efektowne dzieła. Nie, nie boję się nazywać wczorajszego meczu dziełem – przypomnijcie sobie potyczki Manchesteru United z Barceloną. Skoro tamte spotkania nazywamy meczami, to wczorajsza rywalizacja Liverpoolu z Chelsea była nadmeczem.
Futbolowym artystą wczorajszej nocy był - naturalnie! - Didier Drogba. Napastnik rodem z Wybrzeża Kości Słoniowej zdobył dwie bramki przecudnej urody. Każda była ważna, strzelił wszakże pierwszego i ostatniego gola dla Chelsea. Niczym prawdziwy mistrz ceremonii rozpoczął i dopełnił dzieła. Miał jednak wsparcie i ma je przez cały sezon (w osobach Terry’ego, Lamparda, czy grającego lepiej z meczu na mecz Ballacka). Sam „nietykalny” (za José Mário dos Santos Mourinho Félix) Frank Lampard wykonał katorżniczą pracę, by Chelsea była w tym miejscu, w którym jest obecnie. Musiał - mimo przeciwności losu (tydzień temu zmarła mama piłkarza) i mimo braku trenera na ławce – tak, w końcu padnie to imię i nazwisko – Avram Grant.
Człowiek, który gdy przejmował schedę po Jose Mourinho miał gorsze trenerskie CV niż Paweł Janas czy Janusz Wójcik zaczyna odnosić sukcesy. Wystarczy, że wygra jeszcze trzy mecze w tym sezonie i może zdobyć podwójną koronę. Niesłychane, ale możliwe. Grant przesiaduje całe mecze na ławce nie wykazując większego zainteresowania wydarzeniami boiskowymi. Dlaczego siedzi? Bo wie, że dobrze przygotował drużynę i nie musi dokonywać korekt? Wątpię. Trener prawdopodobnie jest spokojny z innego powodu. Gros zawodników pamięta jeszcze przecież szkołę Jose Mourinho; grają więc albo tak jak kazał im The Special One, albo po swojemu – nie czekając na instrukcje. Są to piłkarze wybitni bez cienia wątpliwości. Aram Grant może spać spokojnie…Nawet na swojej ławce trenerskiej.
Podziwiając grę Chelsea trzeba pamiętać też o nieskończenie długiej ławce rezerwowych. Próżno chyba szukać drugiego takiego klubu, w którym gwiazdy pokroju Andrija Schewczenki, Claudio Pizarro, czy Florent Malouda najczęściej nie mieszczą się w wyjściowej jedenastce. Taka drużyna może śmiało wygrywać Ligę Mistrzów. Obawiam się, że Manchester – rywal Londyńczyków – nie zdoła pokonać rozpędzonej Chelsea w finale. Czy to nie paradoks? Sir Alex Ferguson może przegrać (tak jak tydzień temu w Premiership) z Panem Nikt. Anglicy mówią w takich chwilach: that’s why we love this game!
Łukasz Sawala
* Nazwisko Clarka figuruje we wszystkich protokołach meczowych w rubryce "trener". Avram Grant nie posiada odpowiedniej licencji.
PS. Jedno jest pewne, o Avramie Grancie nikt nigdy pewnie nie zrobi tylu ciekawych filmów i kompilacji, co o Jose Mourinho. Polecam filmik znajdujący się poniżej. Zaaranżowana rozmowa The Special One z Didierem i Claudem z Londynu to nie lada gratka.
Dodał: sawu
Komentarze:
Dobry felieton... ;) Mam nadzieję, że Avram Grant wie co robi... Ale wg mnie LM for Red Devils;)
To ja powiem tak , Grant jeżeli coś wygra LM/EPL powinien zostać i tak na prawde od początku sezony pokazać na co go stać , tak jak to mówili eksperci w studiu LM (nie pamietam kto) , ze był jakiś wybitny trener ale piłkaże nawet wybitni , sławni musieli robić to co on każe , Grant preferuje inny styl gry , wie na co piłkarzy stać i ufa im i zbytnio sie nie wtrąca bo:
-albo cała taktyka była ustalona przed meczem
-albo nie ma nawet takiego zamiaru
tak czy inaczej póki co ma szanse odnosić sukcesy i licze na niego i Chelsea ,że pokonają MU i zgraną dublet!
E tam, ja w tym momencie widzę prostą nierówność: Grant > Mourinho. Przecież dokładnie tych samych ludzi do pomocy, co obecnie Izraelczyk, posiadał Portugalczyk. Nie potrafił jednak dotrzeć do finału Ligi Mistrzów.
Są różne style prowadzenia zespołu. W tym wypadku widać to jak na tacy - z jednej strony krzykliwy pan M., z drugiej wyważony pan G. Obu nie odbieram w tym momencie umiejętności, ale nie po tym się ocenia trenera, czy potrafi wygłosić płomienną mowę w trakcie wywiadu, a po zwycięstwach, bądź porażkach.
Tą wewnętrzną rywalizację, przynajmniej według mnie, zdecydowanie wygrał szkoleniowiec żydowskiego pochodzenia.
Co do pana Nikt, tak dumnie wczoraj określenia podkreślanego przez wiecznie niedoinformowanego Szpakowskiego, to Grant prowadził wcześniej, trzeba przyznać przeciętną, reprezentację Izraela. Chociażby w eliminacjach do MŚ 2006 nie przegrał z nią żadnego spotkania, remisując dwukrotnie z potęgą europejskiej piłki - Francją.
Grant może i jest panem Nikim, ale tylko i wyłącznie patrząc z tej perspektywy, że jest nową postacią w hermetycznym świecie wielkiej piłki. Stąd wiele docinków już po przejęciu drużyny. Wszystko wskazuje jednak, że te docinki wkrótce ewoluują w peany pochwalne.
pośrednio zgadzam się z wypowiedziami komentatorów że to nie grant steruje tak dobrze chelseą/ grant przypomina mi postawę reijkarda w barcie gdy zdobywała LM/ jedyny wkład w mecz obu panów to zmiany:D/ ale tak już poważnie/ barca gdy zobywała LM sama się prowdziła, już odpoczątku wiedziała jaki jest jej cel czyli zdobyć praktycznie wszystko a w szczególności właśnie LM/ trener barcy podobnie jak grant nie przeszkadza piłkarzom w meczu/ pilkarze sami wiedzą co mają robić/ uważam że jak barca w swojm najlepszym sezonie im jego końca to rozgrywała coraz "gorsze" mecze, tak shelsea odwrotnie z sezonem się rozkręca i coś mi się wydaje że jeśli chodzi o trofea zdobyte po tym sezonie będzie cheslea 2:0 men.utd
Powiem szczerze, ze nie do konca moge zgodzic sie z opinia mojego redakcyjnego kolegi, bo przeciez czy taki Ballack odzywa dzieki temu ze pamieta szkole Mourinho? watpie sadze ze po prostu nie kazdy moze pracowac z takim szkoleniowcem jak Jose, niektorzy potrzebuja szkoleniowcow spokojnych, nie skupiajacych na sobie calej uwagi, pracujacych po cichu, a poza tym pamietajmy ze nie jest latwo objac zespol po tak dobrym i znanym trenerze jak Portugalczyk, po trenerze ktory tyle zdobyl, ale nie zapominajmy do finalu LM nigdy z Chelsea nie awansowal. Czy Avram dostanie szanse w kolejnym sezonie? sadze ze nie, Roman wyszuka trenera z nazwiskiem, moze sie tak zdarzyc nawet wtedy gdy Chelsea wygra i lige i LM. Jednak ja uwazam ze Avram Grant wykorzystal swoj czas doskonale, robil wsyzstko po cichu ciulal punkty, ciulal zwyciestwa, tylko taki styl nie pasuje do Chelsea, ona nie tylko musi wygrywac ale robic to ladnie z duza doza szumu medialnego wokol klubu, zawodnikow i sztabu szkoleniowego. Jeszcze raz pragne zaznaczyc ze Grant musial poradzic sobie z ogromna presja i nagonka, tak wiec nazywanie go trenerm Nikt nie jest do konca odpowiednie, tym bardziej ze poki co bronia go wyniki
Strona Transfery.info nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy, zachowując jednocześnie prawo do ich usuwania w przypadku użycia przez komentującego określeń powszechnie uznawanych za wulgarne, bądź obraźliwe.
Pośród spamów, zgłoszeń do redakcji i innych maili trafiłem na reklamę Nike. Tytuł wiadomości: jak bardzo pragniesz być piłkarzem? Otóż, po wczorajszej wiktorii Chelsea, jeszcze bardziej, niż pragnąłem przedwczoraj. Kopać piłki na Stamford Bridge z całą pewnością mi się nie uda – mogę jednak piać z zachwytu; co też, lada moment, uczynię. Półfinał Chelsea – Liverpool był świetnym widowiskiem, które zakończyło się zasłużonym tryumfem Londyńczyków. Dla takich meczów – może to truizm – warto żyć i czekać cały sezon. Mówiąc ściśle, mecze Chelsea oglądam z czystą przyjemnością. Dlaczego Chelsea gra tak świetnie mając na ławce bezpłciowego figuranta? Przyłącze się do powszechnej dyskusji – ta zabsorbowała już nawet dziennikarzy Tygodnika Powszechnego.
